Sander & Eddy Claeys: “Passie en enthousiasme doorzetten naar volgend seizoen”

 

In de gloednieuwe episode van onze reeks ‘leesplezier tijdens lockdown’ laten we meteen twee Vigoristen aan het woord: voor zoon Sander was het een lastig seizoen, maar hij liet op geen enkel moment het hoofd hangen en daarvoor wordt hij terecht geloofd door iedereen die blauw-zwart gezind is. Vader Eddy is al jaren intensief met voetbal bezig, in de eerste plaats natuurlijk als supporter van Sander maar vooral ook als iemand met een uitgesproken mening over het spel en de manier waarop het wordt beleefd.

 

1. Sander, ook voor een sporter zijn het lastige tijden. Hoe kan je jezelf nog in vorm houden?

Sander: Ja, dat klopt. Momenteel ga ik voornamelijk geregeld lopen, in de eerste plaats om bezig te blijven. Hier stel ik me af en toe doelen in, om een competitief element te vinden. Zo liep ik al eens een halve marathon, gevolgd door 25 kilometer een paar dagen later. Het is trouwens ook dat competitief element dat ik in deze tijden het hardst mis, 90 minuten knokken in de hoop een goed resultaat te behalen, daar kijk ik nu al enorm naar uit.

Eddy: Sander stuurt me regelmatig screenshots van zijn looptrainingen door. Plots zat hij aan een halve marathon, dan heb ik hem wel gevraagd of alles nog OK was ;-) Nu ja, Sander voelt zich pas echt goed als hij 'voelt' dat hij getraind heeft. Maar met al dat lopen kan ik me zijn honger naar de bal wel goed voorstellen.

 

2. Het huidige seizoen is afgelopen, tot augustus zijn er geen wedstrijden en de competitie zou pas in september van start gaan. Heb je intussen nog contact met je ploegmaats en trainers?

Sander: Ja, we hebben een Whatsapp-groep met de spelers die er al het langste zijn, deze spelers hoor ik quasi op dagdagelijkse basis.

Eddy: Lang leve de Whatsapp-groepjes in coronatijden :-)

 

3. Behoudens financiële en licentieproblemen bij andere ploegen, faillissementen, rechtszaken enz. ziet het ernaar uit dat onze mooie vereniging komend seizoen in derde amateur uitkomt. Sander, je bent een van de sterkhouders van de ploeg en eindigde hoog in de verkiezing van de Vigoriginals, maar toch blijf je blauw-zwart trouw. Waarom?

Sander: Ondanks dat het de afgelopen 3 jaar niet zo fantastisch liep op sportief vlak, voel ik me wel echt thuis op Hamme. Ik vind er een warme familiale club terug en persoonlijk voel ik me ook zeer gewaardeerd door de supporters, ik wil hen iets teruggeven door vóór deze club te blijven vechten op het veld.

Eddy: Tijd om te bouwen lijkt me. De jonkies hebben veel leergeld betaald de voorbije seizoenen, de anciens gingen elders hun geluk zoeken en van de jonge beloften werd verwacht dat ze maar meteen het team op dezelfde hoogte hielden. Maar voor veel van deze jongens is volwassenenvoetbal een ongekend gegeven. In de hoogste beloftenreeksen meet je jezelf met de besten, maar wel die van je eigen leeftijd of hoogstens een verschil van twee of drie jaar. Plots kom je tegen doorwinterde volwassen voetballers, in hun volle kracht met opgebouwde ervaring ... harde lessen zijn dan nooit ver weg. Maar ook onze jonkies worden ouder, sterker, slimmer. Ze bewandelden de voorbije jaren een zelfde pad, veelal samen (Matthijs en Sander spelen al samen vanaf U9, Preben kwam daar bij U11 bij). Dat is hun voordeel, ze komen uit een onwaarschijnlijk hechte vriendengroep, dat was de basis van hun sportieve successen. Veel van de jongens waarmee ze samenspeelden zien of horen mekaar nog regelmatig,  ze volgen elkaars voetbalavontuur als dat er nog is, het blijven vrienden en da's mooi. Daarom was ik ook niet verbaasd dat Sander opnieuw bijtekende, ook al heeft hij het de voorbije jaren niet altijd makkelijk gehad. Maar hij voelt zich goed hier, de mensen zien hem graag en dat heeft hij nodig, meer dan een leuk(er) contract. Als hij respect voelt dan wil hij er iets voor teruggeven, dan gaat hij voor je door het vuur. 

 

4. Intussen werd ook het contract van de spelers ‘aangepast’ door corona en andere perikelen, zelfs dat kon je niet ervan weerhouden om te blijven Sander?

Sander: Nee, dat klopt. Zoiets is natuurlijk nooit leuk, voor niemand. Maar het is op dit moment voor vele clubs niet zo gemakkelijk, in dat geval moet iedereen zijn steentje bijdragen om de trein op de rails te houden. Persoonlijk geloof ik ook echt in de groep die nu samengesteld is, ik hoop hierbij dan ook dat iedereen die er nu is mijn voorbeeld zal volgen.

 

5. Na het lastige seizoen vorig jaar had iedereen gehoopt op een rustige campagne, vriend en vijand waren het erover eens dat er genoeg kwaliteit voor aanwezig was. Toch verliep ook dit seizoen bijzonder woelig. Heb je daar een verklaring voor?

Sander: Ik ben er ook van overtuigd dat er meer dan genoeg kwaliteit was, maar we verloren vaker van onszelf dan van de tegenstander. Hierbij denk ik vooral aan wedstrijden op Sint-Niklaas en op KRC Gent, waar we de tegenstander werkelijk 80 minuten van de mat veegden. Op die momenten moet je dat als ploeg koud afmaken, maar dat deden we niet, in tegendeel, we gaven het dus nog weg.

Eddy: Je kan de voorbije seizoenen niet los zien van mekaar, als ik goed geteld heb verdwenen er op twee seizoenen tijd meer dan twintig spelers na de laatste kampioenstitel, die kwaliteit haal je nooit in één seizoen terug. Zeker niet met slinkende budgetten en stijgende licentie- en spelerseisen. Er zijn foute keuzes gemaakt, en dat kan in een groeiproces, zolang je er maar uit leert.

 

6. Ondanks de sportieve problemen haalde de club probleemloos zijn licentie en werden ook al een aantal spraakmakende transfers aangekondigd. Hoe zie je de nabije toekomst van VW in?

Sander: Inderdaad, ik zag ook een paar mooie namen verschijnen bij de inkomende transfers. Ik denk dat daar zeer goed aan gewerkt wordt. Het is nu natuurlijk even afwachten op dit moment of alle spelers zich kunnen vinden in het gewijzigde voorstel. Indien dit positief afgerond wordt denk ik dat er ons een mooi seizoen te wachten staat, in de bovenste regionen van 3e amateur.

Eddy: Je moet ooit eens de bodem bereiken om terug omhoog te kunnen kijken. Een nieuwe reeks, nieuwe spelers in de kern, iedereen vertrekt weer van nul, is een jaartje ouder en wijzer. En ik reken op het eergevoel van velen van onze jongens, verliezen haat iedereen. De honger naar winnen is groot denk ik.

  Sander Claeys bij Winkel Sport

 (Foto: Sander Claeys scoort een belangrijk doelpunt in de eindrondewedstrijd bij Winkel Sport, nu bijna dag op dag 2 jaar geleden. Bron: Nieuwsblad)

 

7. Is er al overleg geweest over de uitbouw van de club naar de komende seizoenen toe en wat zijn je eigen ambities?

Sander: Momenteel is er nog niet echt overleg geweest naar de komende seizoenen toe. Mijn persoonlijke ambitie is om dit seizoen alle wedstrijden in de basis te kunnen starten en met Hamme een mooi verhaal te kunnen schrijven in 3e amateur.

 

8. VW Hamme heeft een bijzonder jonge ploeg, aangevuld met een aantal ervaren spelers. Welke nieuwkomer/belofte heeft je het afgelopen seizoen het meest verrast in aangename zin?

Sander: Bij deze vraag denk ik onmiddellijk aan 2 namen, onze doelman Mauro en linksachter Bavo. Ik denk dat Mauro zeer constant was in doel dit seizoen, het is een doelman waar je op kan vertrouwen als verdediger. Daarnaast is Bavo uiteraard iemand waar ik op let, aangezien we beiden flankverdedigers zijn. Wat me vooral opvalt bij hem is zijn snelheid, goeie voorzet en daarbij ook nog eens scorend vermogen.

Eddy: Zonder twijfel Mauro! Een monument als Griffin vervangen is een onmogelijke opdracht, maar Mauro deed dat schitterend.

 

9. RFC Knokke steekt qua infrastructuur, budget en spelerspotentieel ver boven alle andere amateurclubs uit, maar welke ploeg uit de reeks vond je nog indrukwekkend?

Sander: Voor mij overduidelijk Ronse. Ik vond dat veruit de beste ploeg dit seizoen. Als team werden we eigenlijk nooit weggespeeld, behalve tegen Ronse, zowel in de uit- als thuiswedstrijd. Daar liep echt ongelofelijk veel talent tussen de lijnen, vooral aanvallend.

Eddy: Inderdaad, Ronse vond ik een bijzonder sterk geheel.

 

10. Wie vond je de beste speler waartegen je dit seizoen al uitkwam?

Sander: Persoonlijk had ik het voornamelijk lastig met de linksvoor van Sparta Petegem, ik heb geen goeie herinneringen aan die eerste helft. De beste speler die ik dit seizoen aan het werk heb gezien was de nummer 10 van Ronse (n.v.d.r. dat is wellicht Appiah), al kwam ik die niet echt veel tegen op het veld.

 

11. Even terzijde: door het coronavirus vallen ook het EK voetbal, de Olympische Spelen en nog vele andere evenementen in het water, het wordt dus een flauwe sportzomer. Wie is je favoriete voetballer op internationaal niveau en maken de Duivels ook in 2021 nog kans op toernooiwinst?

Sander: Mijn favoriete speler is Kylian Mbappé, hij is nog steeds zeer jong maar is een speler die echt alles heeft. Snelheid, techniek, kracht, scorend vermogen... Echt alles.

Eddy: Ik wil chauvinistisch blijven en kies voor Kevin De Bruyne, als dat een Argentijn of Portugees was had ie al een Ballon d'Or (of twee). Of de Rode Duivels het kunnen waarmaken? Ik hoop het nog altijd maar ik ben niet blind voor het jong geweld dat op ons afkomt vanuit Frankrijk en Engeland. Daar zit zoveel beweging en snelheid, ik vrees dat onze Duivels net iets te stram aan het worden zijn om die van de titel te houden.

 

12. Voor welke internationale club supporteren jullie?

Sander: Ik denk dat ik voor ons allebei kan spreken als ik zeg dat we voor Liverpool supporteren. De afgelopen jaren heb ik nog maar weinig wedstrijden gemist, behalve als ik zelf moet spelen natuurlijk. Mijn beste herinnering blijft de gewonnen Champions League finale tegen AC Milan in Istanboel 2006, waarin Liverpool 0-3 achterstond en toch nog de wedstrijd wist te winnen na strafschoppen.

Eddy: Liverpool zonder twijfel, en dat eigenlijk al van toen ze 'mijn' Club Brugge versloegen in de gouden jaren 70.

 

13. Als vader en zoon beleven jullie het voetbal wellicht op een bijzondere manier. Eddy, wat vind je de sterkste punten van Sander en waar kan het beter? Is VW Hamme de juiste club voor hem om te groeien?

Eddy: Sander is gul in de inspanning, hij kan 99 minuten 'alles' geven (als hem dat toegelaten wordt). En dus is 'doseren' al zijn hele voetballeven het codewoord waar hij eigenlijk een bloedhekel aan heeft. Sander moet voelen dat hij werkt, hij kan stikkapot zitten, maar toch zal hij zich niet inhouden voor een volgende inspanning. Maar doseren, ja ... eigenlijk zou hij dat (af en toe) eens moeten doen. En kan dat in Hamme? Zeker! Hij koos met zijn hart voor Vigor, dat is nog altijd zo, en daar hou ik van.

 

14. Jullie kennen Lokeren ook bijzonder goed. Wat is jullie mening over de scheefgelopen fusie?

Sander: Het deed wel pijn om het verhaal van Lokeren de afgelopen maanden te volgen, door wanbeleid werd een mooie club helemaal naar de vaantjes geholpen. Persoonlijk weet ik de details van de fusie niet allemaal, maar wat me wel opviel was de fierheid van de Hamse supporters op hun VW Hamme, het belang van de eigen identiteit. Het was een toonbeeld van clubliefde, ik hoop echt uit de grond van mijn hart dat we dat enthousiasme kunnen doorzetten naar volgend seizoen. Uiteraard hoop ik ook voor Lokeren het beste, ik heb er 13 jaar gespeeld en ken er heel wat mensen, ik wens hen niets minder dan het allerbeste toe.

Eddy: Eerlijk? Mijn antwoord is tweeledig. Met 'onze' Lokerse achtergrond had ik het graag zien gebeuren. Heel veel van mijn goede vrienden zijn diehard Lokerensupporters, die in de tijd met veel aandacht dat kleine rechterbackske volgden bij hun tricolores. Ik gun het hun van ganser harte, ook het sportieve succes. Maar ik heb ook heel veel fijne mensen leren kennen in Hamme, vrienden evenzeer. Als er iets is wat mij treft is dat Vigor Wuitens Hamme de emoties beroert, in het positieve maar evenzeer in het negatieve. Ik ben Clubsupporter, ook ik zou 'doodgaan' mocht ik mijn ploeg zien opgaan in een andere. Ik ben een romanticus, dus haalt passie het altijd van de rede. Laat Hamme maar Hamme, in dat mooie blauw en zwart.

 

15. Welke speler/medewerker zouden we zeker ook eens moeten interviewen voor een sappig verhaal, spitse commentaar enz.?

Sander: Als je een sappig verhaal wilt, zou ik eens mijn licht opsteken bij Preben De Man, hij blijft namelijk altijd het langst hangen na een wedstrijd, persoonlijk verkies ik om altijd vroeg naar huis te gaan. Dat laatste is een grapje :-)

Eddy: Ik zou eens bij de Vigoriginals gaan horen mocht ik jullie zijn :-)

 

16. Heb je tot slot nog een boodschap voor de Vigor-supporters of een afsluitende bedenking?

Sander: Ik zou via deze weg vooral nog eens de supporters willen bedanken, ik voel steeds veel waardering, respect en vertrouwen van hen. Ik vind dat persoonlijk zeer belangrijk en zal jullie vertrouwen niet beschamen. Ik hoop jullie allen volgend seizoen terug te zien en te horen tijdens de wedstrijden!

Eddy: Ik zei het hiervoor al, Hamme beroert de emoties ... ik hoop veel van de passie die ik las toen de berichten over de fusie verschenen terug te vinden in de tribunes, aan de rand van het veld, op het veld. Ik hoop dat de partijen aan de twee kanten van het verhaal snel weer met mekaar door dezelfde deur kunnen, want het zal nodig zijn. Vigor Wuitens Hamme heeft hen allemaal nodig!

 

Bedankt heren, jullie bewijzen dat echte Vigoristen ook over de Mirabrug te vinden zijn. We kunnen niet wachten om jullie weer op en naast de grasmat terug te zien binnenkort. Forza!


(VWatcher)

 

Willy Peersman: driekwarteeuw Vigorist in hart en nieren

 

In de nieuwe aflevering van onze reeks ‘leesplezier tijdens lockdown’ laten we iemand aan het woord die het verleden van de club bijzonder goed kent en er ook jarenlang met scherpe pen over heeft geschreven: journalist Willy Peersman, die zich ondanks zijn gezegende leeftijd nog heel helder tal van boeiende anekdotes over de rijke geschiedenis van de club kan herinneren. Met hem hebben we het over gekke owngoals, Eddy Merckx en het ophefmakende bezoek van een Nederlands vedettenensemble.

 

Bedankt Willy om de quarantainekwelling even te vergeten voor een gesprek. We beginnen bij het begin: wat doet een Brusselaar in godsnaam in Hamme en meerbepaald op Vigor?

Het was in 1942 dat voetbal voor de rest van mijn leven een plaats veroverde in mijn jongenshart. Vigor Hamme speelde toen in een oorlogscompetitie een vooraanstaande rol dankzij een gulle voorzitter Van der Lelie, de baas van ‘de Lys’, op dat moment de grootste werkverschaffer van de gemeente. Vanaf het eerste moment – een wedstrijd tegen Stade Nijvel – was ik zeer onder de indruk van het grote speelveld van Hamme en de tribune met de houten zitbanken uit 1926. Samen met een grote Albert De Bruyne, die later naar de hoofdstad verkaste om daar in het Drie Lindenstadion te gaan spelen voor Racing Brussel en het tot ‘B-international’ bracht, was Felix Peersman als ‘half back’ een van de sterkhouders in die tijd. Hij was de jongste broer van mijn vader en werd als voetballende oom mijn idool. Wanneer hij op bezoek kwam en op de koer achter onze woning bereid was om met mij een balletje te trappen, kon mijn dag niet meer stuk. Een van zijn beste vrienden was Hector De Malsche uit buurgemeente Sombeke, in de ploeg een van gestalte niet zo grote maar pittige en snelle verdediger. Beide vrienden zouden later trouwen met de twee dochters van het sportcafé van Benne Stoop aan het Tweebruggenplein. Jeanne, de oudste, was er vlugger bij dan haar veel jongere zus Lucienne die moest wachten tot haar 18de verjaardag om dan in het huwelijksbootje te stappen met haar intussen 35 jaar geworden Felix. Die werd postmeester in St. Amands aan de Schelde en het was gedaan met voetballen. Wel hebben zijn zoontjes Jan en Noël nog een tijdje voetbalschool gelopen bij Vigor in Hamme, maar zijn daar niet doorgegroeid zoals hun kozijn Eddy De Malsche, zoon van Hector. Noël van mijn nonkel Felix werd wel een klasse-voetballer die ik voor FC Boom in het Dudenpark nog heb zien spelen tegen Union St. Gillis in Tweede nationale, en later vaker voor SV Bornem waar hij aanvoerder is geweest.

Vigor Hamme

(Foto: ploeg uit de vroege jaren 30, met onder meer Albert De Bruyne, Felix Peersman, Omer Colman en doelman Van Twembeke, alias ‘Stant den bakker’)

Om mijn verhaal over de familieband met het voetbal en Vigor af te ronden, moet ik in de eerste plaats vermelden dat mijn kozijn Hugo Peersman, die eind vorig jaar overleed, jarenlang voorzitter is geweest van onze club en zich als radioloog gebogen heeft over vele voetballersknieën. Zijn oudste zoon Geert is orthopedisch chirurg in het Stuyvenbergh-gasthuis in Antwerpen en clubdokter van de RAFC. Hugo’s jongste zoon Arne, de meest verknochte Vigor-supporter van het gezin, ging van bij de Hamse jeugd recreatief voetballen bij WS Sombeke, een dorpsclub die is opgericht door twee van mijn ooms langs moederskant. Maar wie ik hier ook niet mag vergeten is Ann Peersman, de jongste dochter van Felix en Lucienne, die een pioniersrol heeft vervuld in het regionaal vrouwenvoetbal. Zij was jaren actief bij het toen gereputeerde Asse ter Heide. Wie hier evenwel een eresaluut verdient, is haar zus Leen die er alles aan doet om de familie Peersman bijeen te houden en als tante Leen op handen wordt gedragen door nichtjes en neven en hun nakomelingen. Zelf prijs ik mij gelukkig dat zij in mijn eenzame oude dag de rol van beschermengel op zich heeft genomen.

Voetbal werd vroeger op een andere manier beleefd dan nu. Vigor Hamme, dat stond voor een telkens terugkerende volkstoeloop en veel ambiance, niet?

Na de bevrijding en tot in de jaren ‘60 was een voetbalwedstrijd in Hamme telkens een gebeurtenis waar veel volk op afkwam. Hoofdzakelijk met de fiets, ook uit de wijde omtrek. Werd er gewonnen dan was het achteraf feest, maar na afloop van een verloren wedstrijd duurde het niet lang of spelers en de echte supporters maakten het tussen pot en pint toch nog altijd gezellig. Op het ‘Een volgende keer beter’ volgde steevast een nieuw rondje. Niet te verwonderen met in die tijd zeven tot acht Hammenaars in de ploeg en een supportersschare van gemiddeld 2.000 mensen, meestal mannen.

Tijdens de oorlogsjaren en in de eerste jaren na de Bevrijding waren er soms tot dubbel zoveel, in feite meer dan voor de toenmalige accommodatie wenselijk was. Filmbeelden met toeschouwers tot dicht bij de zij- en doellijnen zijn daarvan het bewijs. Toeters en bellen, gezangen en gefluit, gejuich en gehoon, de beleving was spontaan en compleet. Volks in vergelijking met de succesvolle chique Paastornooien van de Antwerpse Entente in de jaren ‘50. Een en ander had te maken met het feit dat er voor voetbal geen concurrentie was. Van voetbal op televisie was nog geen sprake en op de radio waren er alleen reportages van wedstrijden op het hoogste niveau. De uitslagen daarentegen van de wedstrijden in alle nationale reeksen werden om 17.45 uur in de kantine beluisterd en genoteerd.

VW 1973-1974

(Foto: ploeg uit 1973-1974, bron: "75 jaar Vigor Wuitens Hamme" van Hugo De Looze)

Voor een geladen sfeer zorgde een op de spits gedreven rivaliteit tussen clubs uit de regio, het DDS-gebied van Dender, Durme en Schelde met aan de rand ervan het van een oever of kaai verstoken Sint-Niklaas. Met Eendracht Aalst ten tijde van Voogt en Vander Elst, Sportkring Sint-Niklaas met de gebroeders Van Steenlandt, de KAV Dendermonde, Lokeren, Zele…

Met de aanvankelijk nog bescheiden maar al snel in belang toenemende factor geld is het voetbal en de beleving ervan in het spoor van de toenemende welvaart, de commerciële toer opgegaan. Makelaars deden hun intrede, spelers werden gekocht en verkocht. Clubliefde, ooit een teken van verbondenheid en een van pijlers van een lokale voetbalvereniging, is op enkele uitzonderingen na ook in het amateurvoetbal een loos begrip geworden. Als ik terugdenk aan Etienne en Dirk Van Buyten, zoon en kleinzoon van huisbewaarder, terreinverzorger, toparbiter en talentscout avant la lettre Louis, die elk meer dan vierhonderd wedstrijden hebben gespeeld in het fanion-elftal, kan ik vandaag alleen nog maar veel respect opbrengen voor vader en zoon Vergeylen.

De grote Hagi zou ooit nog op VW gespeeld hebben met de (sterke) nationale militairen van Roemenië, maar dat konden we niet bevestigen. Wel heb jij nog weet van een wel zeer spraakmakende ploeg die kwam sparren in Hamme?

Weinigen weten het nog, maar Vigor heeft door bemiddeling van voorzitter-sponsor Van der Lelie een vriendenmatch gespeeld tegen, jawel, Feyenoord! De spelers (onder wie de fameuze winger Kees Rijvers) waren met de trein vanuit Rotterdam naar Hamme gekomen. Een bende snotneuzen (ik was er bij) stond hen bij aankomst op te wachten en er werd gevochten om het valiesje van die voetballers te mogen dragen! Van het ‘Statieplein’ ging iedereen te voet naar ‘het plein’. Onvergetelijk, al denk ik dat Vigor de partij verloor. Wat ik niet wilde onthouden en daarom wellicht ook niet weer weet.

In de duizenden wedstrijden die je hebt bijgewoond zijn er zeker nog een aantal bekende namen die je zijn bijgebleven?

Van blauw-witte tot blauw-zwarte Vigor-spelers die op mij een grote indruk hebben gemaakt moet ik er toch een aantal citeren. Om te beginnen enkele ploegmaats van Felix Peersman en Hector De Malsche, met name Louis De Becker, de gebroeders Robert en Omer Colman, Nest Coppieters en Charles Salembier, een toen voor mij als kind intrigerende naam. Onvergetelijk voor al wie hem ooit met zijn legendarische bruggetjes zag dribbelen, was André Van den Broeck, die net als De Bruyne in het nationaal B-elftal heeft gespeeld. Ik was kwaad toen André aan het eind van zijn voetballoopbaan Vigor verliet om voor SK Zele te gaan spelen. Met ontzag keek ik naar Roger Pieters, een reus van een middenvelder en één van de tien zonen in een gezin uit Zele Durme dat buiten het seizoen met vader in het doel als kermisattractie een galawedstrijd speelde. Ik denk ook aan de doelmannen Van Twembeke en Bostoen. In een latere periode wisselde ik met de rust van plaats om van achter de doelen een fenomeen als Miel Herreman tweemaal van heel dicht bij te zien scoren. Ooit op een winterse zondagnamiddag scoorde hij 8 van de 9 doelpunten waarmee een machteloos SV Nielse naar huis werd gespeeld. Na Miel kwamen Tony en André die te goed waren om in Hamme te blijven. Indrukwekkende karaktervoetballers die Vigor een lange loopbaan trouw zijn gebleven en in mijn herinnering een vaste plaats hebben zijn Freddy Vercammen en Rudi Van Bossche. En een speler uit een recent verleden die in Hamme voor zijn tomeloze inzet, hij was iedere wedstrijd goed voor twee, volgens mij een monument had mogen krijgen, is Ludwin Van Nieuwenhuyze. In Waregem waar hij nadien de sterkhouder van Zulte Waregem is geworden, zal men mij niet tegenspreken.

Kun je een aantal onvergetelijke wedstrijden noemen?

Wedstrijden die mij tot mijn laatste dag zullen bijblijven zijn talrijk en hebben zich afgespeeld op alle niveaus, van provinciaal tot Tweede Nationale in competitie en tot bekerwedstrijden tegen gerenommeerde eersteklassers. Denk maar aan de bekeruitsluiting van SC Charleroi op eigen Mambourg, aan de met 0-8 verloren thuiswedstrijd tegen de SC Anderlecht met de broers-doelmannen De Wilde tegenover elkaar, met een sportieve revanche in Anderlecht waar de match eindigde op 1-1. Veel langer geleden is er de thuis op een koude winterdag met 1-0 gewonnen bekerwedstrijd tegen toenmalig eersteklasser Patria Tongeren met Jef Vliers, topscorer en international, bij de bezoekers in de spits! Supporters van de 21ste eeuw zullen ongetwijfeld ook terugdenken aan de sensationele bekeruitschakeling van Lierse met Bob Peeters in een van zijn laatste wedstrijden als speler.

Beker RSCA - VW

(Foto: bekerduel van VW Hamme op RSC Anderlecht, op 24 november 2007)

Ik herinner mij ook nog de strafste owngoal ooit in Hamme gezien. In een derby op het scherp van de snee met Sportkring St. Niklaas was het op luttele minuten van het einde na een spannende gelijk opgaande match 1-1. Beide ploegen wilden winnen en zo gebeurde dat, na een ultieme Vigoraanval die niet het zo betrachte doelpunt had opgeleverd, de bezoekende doelman Pé Van Driessche zo gehaast was om met een krachtige verre uittrap zelf nog een aanval op gang te brengen, de bal niet verder geraakte dan de rug van een ploegmaat- verdediger met het gevolg dat die in eigen doel tegen het net lag. Ik met mijn fiets naar Elversele om mijn nonkel Felix die met griep was thuisgebleven met die blijde boodschap te gaan opmonteren. Onderweg passeerden mij supporters van de Sportkring met onder hun snelbinders stukken van kachelbuizen die Hammenaars naar Sint-Niklaas hadden meegegeven.

Een andere straffe match enkele tientallen jaren later speelde zich af, in 1981 op het Breeven tegen Bornem. Een wedstrijd die garant stond voor spanning omdat hij al vooraf was gespeeld op de Boelwerf in Temse waar supporters van zowel Bornem als Hamme als werkmakkers (niet altijd) aan de slag waren. Met Eddy De Malsche, zelf aan de slag op de scheepsbouwwerf, en Noël Peersman stonden twee kozijns tegenover elkaar. Wie zich dankzij een die dag sublieme aangever als Robby Smet overtrof was Eddy die in de door Vigor met 2-5 gewonnen wedstrijd een hattrick lukte! Voor mij was die wedstrijd een van de strafste ik ooit van onze blauw-zwarten heb gezien. Een van mijn ooms-supporters die op dat moment in het ziekenhuis lag en bij wie ik op mijn terugweg naar huis verslag ging uitbrengen kon zijn oren niet geloven en was tot verbazing van de langskomende chirurg op slag haast miraculeus veel beter.

Niet minder spectaculair was een ‘recentere’ wedstrijd die in 2008 op het einde van het seizoen voor het behoud in Tweede Nationale werd gespeeld in het Dudenpark tegen Union St. Gillis met de niet lang voordien van Club Brugge overgekomen stormram Buelens die in de heenwedstrijd in Hamme Vigor op zijn eentje in het verlies had gespeeld. De daar met afgetekende cijfers gewonnen cruciale wedstrijd, doelpunten van Steve De Ridder meen ik mij te herinneren, was mede te danken aan de Turkse trainer-tovenaar Fuat Capa op wie voor de ‘operatie redding’ een beroep was gedaan toen hij van bij Gençlerbiriligi naar België was teruggekeerd. Ik ben er zeker van dat Vigor in 2009 niet uit Tweede Nationale zou zijn gezakt indien Fuat was gebleven in de plaats van over de grens voor MVV te gaan werken.

Steve De Ridder

(Foto: interview van TV Oost met een piepjonge De Ridder uit 2007)

Iedere supporter van oud tot jong zal nu zelf ook wel beginnen denken aan een match die voor hem of haar onvergetelijk is, maar het zou mij verbazen indien niet iedereen het eens mocht zijn met mijn verwijzing naar het voor onze club glorierijk moment van de eindronde in 2006 voor een ticket naar de hoogste afdeling. Ik heb het over de avondwedstrijd tegen het door Peter Maes gecoachte Verbroedering Geel op bezoek bij het door Rudi Verkempinck getrainde Hamse dreamteam met o.a. Nico Baert, Tim Koppen, Marko Petrovic, Tim Reigel, Jonathan Butera, Bartje Goossens, Koen Versyp en Tom Van Hyfte.

Jonathan Butera

(Foto: Jonathan Butera wordt in de bloemetjes gezet in 2008)

Voor wat er zich na de slotminuut waarin Vigor de winning goal had gescoord, aan euforische taferelen heeft afgespeeld heb ik geen woorden, en over een toen wild om zich heen schoppende Peter Maes wordt beter zedig gezwegen. Iedereen weet nog dat het uiteindelijk Lierse is geweest dat het ticket binnenhaalde, maar wat ik nog wil aanstippen is dat Hamme in die play offs Lierse voordien voor liefst 4.200 toeschouwers met 2-0 had geklopt.

Met welke spelers had je een goed persoonlijk contact?

Toen ik als jong gepensioneerde, dat is nu net 25 jaar geleden, wat meer tijd had om bij gelegenheid ook al eens iets over voetbal te schrijven, heb ik geleidelijk aan enkele goede contacten gehad met spelers met wie het, zoals men dat zegt, klikte. Ik heb hun namen niet in een adressenboekje staan maar nu je mij die vraag stelt denk ik spontaan aan de gevoelsmens en balvaste target-spits Stijn De Wilde met wie ik vooral tijdens zijn aanslepende blessurelast fijne gesprekken heb gehad. Ik denk ook aan de intelligente Thomas De Meyer, die mij nooit scheef heeft bekeken als ik hem na een verloren uitwedstrijd om zijn mening vroeg. Wie ik mij van vroeger herinner is Wies Bouwens, een voetballer die talent aan karakter paarde. Recent dan weer denk ik aan de van oorsprong Brusselse Marokkaan die ik met spijt zag vertrekken om bij Temse het spel en het goed weer te gaan maken, maar hoe is zijn naam nu ook al weer? [N.v.d.r.: dat moet Rachid Allachi zijn] Het probleem van oude mensen met een voor de rest voortreffelijk geheugen, zijn helaas de namen. Een begaafde voetbalspeler en tegelijk een zeer beleefde jongen. Wie ik mij dan weer wel bij naam herinner is de onvermoeibare zwoeger Arne Ivens met wie ik vorig seizoen na zijn laatste match nog een leuke babbel heb gehad over Vigor en zijn vorige club SV Bornem.

Thomas De Meyer tijdens Union-VW in 2007

(Foto: Thomas 'Rambo' De Meyer tijdens de wedstrijd op Union in 2007)

Toch nog even terug naar een ver verleden voor een anekdote over een bijzonder persoonlijk contact, als ik mag. Over Leonard Brondeel dan. Wie herinnert zich nog dat lichtgewicht met zijn fonkelende zwarte oogjes en snelle beentjes? Ik was 16 en schreef een stukje over hem dat ik ongevraagd inzond naar Durmeklokken, het plaatselijk weekblad. Het stuntelig artikeltje werd prompt gepubliceerd. Omdat ik in die tijd een vaste staanplaats had aan de middenlijn tegenover de tribune, kwam Leonard mij bij de eerstvolgende thuiswedstrijd aan de rust een hand geven en bedeesd bedanken. Een verhaaltje dat over de sympathieke volksjongen Leonard de ronde deed, is dat hij met opgespaarde wedstrijdpremies en hulp van enkele supporters een Vespa had gekocht die hem zo dierbaar was dat hij die ’s nachts op een matje stalde bij zijn bed.

En een laatste met weemoed? Clement De Bondt, een veelbelovende jonge voetballer die in het toenmalig WM-systeem [N.v.d.r.: door Arsenal bedachte formatie uit de jaren 20 met linies die een W en een M onder elkaar vormen] op 18-jarige leeftijd als stopper debuteerde, was mijn beste vriend. Kort nadien, in zijn eerstejaars Wiskunde aan de RUG, werd hij getroffen door een hersentumor. Hij was sterk en overleefde een ingewikkelde operatie in het instituut Bunge. Nadien werd hij nog nabehandeld in een gespecialiseerde kliniek in Duitsland, maar twee jaar later overleed hij. Ik zal hem nooit vergeten.

En welke trainers maakten indruk op jou?

In haar ruim honderd jaar geschiedenis heeft Vigor allerhande oefenmeesters gehad. Gewezen topvoetballers, jonge voetbalkenners met vernieuwende ideeën – wie weet nog dat Philippe Clement bij Vigor stage liep voor het behalen van zijn trainersdiploma? – maar ook miskleunen die een groot gedacht hadden van zichzelf maar er weinig van terecht brachten. Een gaan en komen van meerdere trainers/coaches is altijd een kwalijke zaak voor een ploeg met jonge voetballers die dan aan zichzelf beginnen te twijfelen. Grote namen die ik mij herinner zijn Martin Lippens, gewezen ‘international’ en aanvoerder van Anderlecht, Bert De Cleyn, een icoon van Malinois en het Belgisch voetbal, en Ward Beyers van de RAFC. Tijdens de oorlog werkte de club zelfs met een Oostenrijkse gewezen profvoetballer. Maar in de naoorlogse geschiedenis van de club mag ik niet nalaten te wijzen op de grote verdienste van trainers met een lange staat van dienst: een Willy Meersman en meer nog kampioenenmaker Daniël De Paepe die als doelman, trainer en als manager meer respect verdient dan hem bij zijn afscheid te beurt is gevallen. Ik ben niet ingewijd in de geheimen van de club maar in mijn ogen is Daniël iemand die zich jaar na jaar in goede en kwade tijden voor de club bij manier van spreken dag en nacht heeft ingezet.

Afscheid Willy Meersman 1983

(Foto: afscheid van Willy Meersman en viering 75-jarig bestaan in 1983 fragment uit De Voorpost)

Wat waren de grootste teleurstellingen?

Het leven van een vereniging verschilt niet veel van dat van een mens. Het is een opeenvolging van ups en downs vaak van ongelijke duur. De donkerste periode die ik naar mijn gevoel heb meegemaakt, situeer ik kort na de fusie met de Jonge Wuitens in 1973. Ik verwachtte mij aan een nieuw elan maar dat viel fameus tegen. De Vigor Wuitens Hamme degradeerde van Derde Nationale naar Bevordering en een seizoen later zelfs naar Eerste Provinciale. Een uitwedstrijd die ik mij uit die tijd zeer goed herinner is een verloren duel bij Geraardsbergen, met Ferdinand Peersman als aanvalsleider. Diezelfde kozijn had het jaar voordien nog als profwielrenner de Vuelta gereden en had aan het eind ervan op de piste in Madrid als rode lantaarn een ereronde mogen rijden samen met zijn landgenoot en eindoverwinnaar Eddy Merckx!

Wat zijn tot slot je verwachtingen voor de toekomst?

Wat ik op het einde van mijn lange leven nog verwacht, of juister waar ik nog naar durf uitkijken, is dat het jonge team van vandaag zich volgend seizoen in Derde Amateur ontbolstert tot een beloftevolle ploeg die onder een kundige leiding gestaag zal timmeren aan een weg die na twee seizoenen degradatie de supporters weer uitzicht biedt op een terugkeer naar hogerop. De ambitie hoeft zeker niet te stoppen bij Tweede Amateur. Een traditieclub met een roemrijk verleden als Vigor Wuitens Hamme beschikt over de accommodatie en een glorierijk verleden om mee te draaien op het hoogst haalbare niveau, dat van Eerste!

Bedankt Willy voor deze ‘trip down memory lane’. Even terugkijken naar de vele momenten die blauw-zwart zo bijzonder maken is beslist de moeite waard. Het is tevens een klein eerbetoon aan de vele, vaak ten onrechte vergeten spelers die in de voorbije 112 jaar het beste van zichzelf hebben gegeven voor de club. We hopen je snel terug te mogen verwelkomen aan de zijlijn, blijf intussen gezond!

P.S. Dank ook aan Etienne D’Hooge voor de mooie archieffoto’s!

 
(VWatcher)

 

Mauro Van Den Wildenberg: “Werk maken van een mooi seizoen”


Ongeveer twee miljoen keer te horen krijgen hoe groot de voetsporen van Griffin wel zijn, veel doelmannen zouden ervan beginnen te bibberen. Niet zo met het volgende slachtoffer van onze reeks “leesplezier tijdens lockdown”: Mauro Van Den Wildenberg. Zonder meer een van de grote revelaties van het op vreemde wijze afgelopen seizoen, als VW dan toch een reeksje lager speelt zal het zeker niet aan hem gelegen hebben!

  1. Dag Mauro, bedankt om even tijd voor ons vrij te maken! Ook voor een sporter zijn het lastige tijden. Hoe kan je jezelf nog in vorm houden?
    Toen het er nog naar uitzag dat de competitie hervat zou worden, hadden we een duidelijk loopschema doorgestuurd gekregen. Nu het seizoen er definitief opzit, is het vooral zaak om in beweging te blijven en de rustperiode niet te lang laten worden. Zelf doe ik dat vooral met lopen en fietsen.

  1. Het huidige seizoen lijkt dus afgelopen. Heb je intussen nog contact met je ploegmaats en trainers?
    Zeker! De jongens waar je doorheen het seizoen ook het meest naartoe trekt hoor je nu nog regelmatig, zeker aangezien er vanuit de club wel wat transferactiviteit is geweest de voorbije dagen.
    Daarnaast hoor ik ook keeperstrainer Geert regelmatig!

  1. Behoudens financiële en licentieperikelen bij sommige andere ploegen, mogelijke faillissementen, rechtszaken enz. ziet het ernaar uit dat onze mooie vereniging komend seizoen in derde amateur uitkomt. Je wordt alom geprezen als een van de beste keepers van de reeks maar toch blijf je blauw-zwart trouw, waarom?
    Ik heb vorig jaar een contract getekend voor 2 jaar. Langs beide kanten was er dus de intentie om het niet bij één seizoen te laten en dat werd in de loop van het huidige seizoen al vrij snel bevestigd.
    Anderzijds zijn er nog tal van redenen waarom ik al minstens mijn contract uitdoe: we worden correct en tijdig betaald (eerder uitzondering dan regel in het huidige voetballandschap), het moet combineerbaar blijven met mijn job en privéleven, we worden serieus in de watten gelegd door Jackie & Liliane ...

  1. Na het lastige seizoen vorig jaar hadden we gehoopt op een rustige campagne, zowat iedereen dacht ook dat er genoeg kwaliteit voor aanwezig was. Toch verliep ook dit seizoen bijzonder woelig. Heb je daar een verklaring voor?
    Als we onder kwaliteit voetballend vermogen verstaan, dan had deze groep intrinsiek inderdaad meer dan voldoende kwaliteit. Maar kwaliteit is ook: een resultaat kunnen spelen, een wedstrijd naar je toe trekken als het gelijk opgaat, 90 minuten lang de focus houden en foutloos blijven, uit een halve kans een doelpunt scoren, een wedstrijd aanvoelen en weten wanneer het tempo eruit te halen ...
    Ik vrees dat we vooral in deze zaken tekortgeschoten hebben en door meer ervaren teams genadeloos zijn afgestraft.

  1. Ondanks de sportieve problemen haalde de club probleemloos zijn licentie en intussen worden ook de eerste binnenkomende én spraakmakende transfers aangekondigd. Hoe zie je de nabije toekomst van VW in?
    De club en vooral de achterban hebben op korte termijn best wat klappen gekregen. 3 seizoenen degradatievoetbal en 2 effectieve degradaties, daar wordt niemand vrolijk van. Het wordt nu zaak om daar definitief een streep onder te trekken. In het begin van het seizoen werd er intern ook nog dikwijls verwezen naar de miraculeuze redding op de slotspeeldag vorig seizoen, en zo zijn we misschien te lang in een bepaald doemscenario blijven hangen, zeker omdat de resultaten uitbleven.
    Laat ons met zijn allen vooruit kijken en de basis leggen voor een mooie toekomst!

  1. Is er al overleg geweest over de uitbouw van de club naar de komende seizoenen toe?
    Het bestuur en sportieve cel hebben tijdens de besprekingen aangegeven waarnaar ze op zoek gingen, en dat komt nu ook tot uiting in de gerealiseerde transfers. Verder denk ik dat er achter de schermen genoeg initiatieven lopen om stappen te zetten als club in het geheel, maar laat ons als spelersgroep maar gewoon op het sportieve focussen!

  1. VW Hamme heeft een bijzonder jonge ploeg, aangevuld met een aantal ervaren spelers. Welke nieuwkomer/belofte heeft je afgelopen seizoen het meest verrast in aangename zin?
    Hier kijk ik toch vooral naar Bavo De Witte, zeker in zijn vorm van de laatste weken voordat de competitie werd stilgelegd. Bovendien pikt hij als verdediger geregeld een doelpuntje mee of levert hij een assist af.

  1. RFC Knokke steekt qua infrastructuur, budget en spelerspotentieel ver boven alle andere amateurclubs uit, maar welke ploeg uit de reeks vond je nog indrukwekkend?
    Hier is het voor mij moeilijk kiezen tussen Ronse en Zwevezele (qua spelersmateriaal voor alle duidelijkheid!). Ronse heeft ons het eerste halfuur in de heenronde letterlijk van de mat geveegd. Ook in de thuismatch vlak voor de winterstop werd hun offensieve weelde duidelijk toen ze na rust een kwartier het gaspedaal intrapten. Zwevezele staat dan als blok voor mij een pak sterker, met heel wat ervaring in hun centrale as en een paar jongens die met een flits een wedstrijd kunnen doen kantelen, zoals Yagan jammer genoeg in de slotminuten tegen ons deed.

  1. Wie vond je de beste speler waartegen je dit seizoen uitkwam? Welke keeper vond je sterk? Persoonlijk hebben we een boontje voor Degrendel van Harelbeke: niet alleen een uitstekende goalie, maar ook een perfecte doelwachtersnaam :-)
    Als speler: Davy Joye (Petegem). Spelers met zulke voeten en inzicht lopen zelfs in 1e amateur niet dik gezaaid.
    Als doelman: Brecht Laleman (Mandel), speelde tegen ons een zeer sterke wedstrijd en al jaren een gevestigde waarde op dit niveau.

  1. Even terzijde: door het coronavirus vallen ook het EK voetbal, de Olympische Spelen en nog vele andere evenementen in het water, het wordt dus een flauwe sportzomer. Wie is je favoriete voetballer op internationaal niveau en maken de Duivels ook in 2021 nog kans op toernooiwinst?
    Doe maar Kevin De Bruyne dan. Alles lijkt zo makkelijk bij hem ... Als hij op topniveau is volgende zomer, dan denk ik wel dat we nog kans maken. Een ‘oude’ verdediging lijkt me niet echt een probleem, jongens als Vertonghen en Kompany zullen een gebrek aan snelheid en wendbaarheid wel kunnen oplossen met hun spelinzicht en ervaring lijkt me.

  1. Als ex-speler van Melsele ken je onze nieuwe spits Jim Van Osselaer al, een naam die op veel plaatsen in het Waasland een luide bel doet rinkelen. Kan je hem eens omschrijven en zeggen wat hij onze club kan bijbrengen?
    Jim kan je best omschrijven als een echte spits. Hij maakt zijn doelpunten vooral door de juiste loopacties te maken of de juiste positie in de 16 te kiezen. Hij kan als geen ander op het randje spelen, en als er dan een aantal jongens achter hem staan die op het juiste moment de bal kunnen brengen, dan zal hij wel doen waar de club hem voor aangetrokken heeft: doelpunten maken.

  1. Je bent ook voormalig doelman van Beerschot, waar je nog steeds op handen gedragen wordt. Onze club heeft een uitstekende band met de mannen van het Kiel, denk je dat ze eindelijk terug in 1e klasse zullen belanden?
    Ik hoop het! Het was de 3e promotiefinale op rij, dus op dat vlak verdienen ze het om er terug te staan, zeker voor de supporters.
    Ik had eerlijk gezegd gedacht dat ze na de gemiste promotie 2 seizoenen geleden een moeilijke periode tegemoet gingen, omdat het sinds de heropstart in 1e provinciale de eerste echte tegenslag was die ze te verwerken kregen. Maar ze zijn er toch in geslaagd om telkens weer dat ticket voor de finale te bemachtigen, dus laat ons hopen dat het volgend seizoen terug zover is.

  1. Je kent 3e amateur wellicht beter dan de meesten onder ons, hoe moeten we de (grote) kwaliteiten van blauw-zwart inschatten? Wat is je zoal opgevallen bij VW Hamme in dit eerste seizoen op en naast het veld?
    Op het veld: laat ons vooral 3e amateur niet onderschatten. Er zijn ploegen die al jaren in deze reeks spelen en exact weten wat er nodig is om punten te pakken. Dat is zeker niet altijd mooi, academisch voetbal op de mat brengen. We hebben best wat leuke voetballers in onze rangen en iedereen heeft ook een degelijke opleiding achter de rug, maar als we resultaten willen halen in 3e amateur zal het niet alleen van ons voetballend vermogen moeten komen.
    Naast het veld: we zitten hier echt wel in een luxe-situatie. Onze kledij wordt gewassen op de club, we hebben allemaal een kastje op de club, we spelen in een gezellig stadion op een mooi veld ... Kortom: al het extrasportieve is netjes geregeld.

  1. Welke speler/medewerker zouden we zeker ook eens moeten interviewen voor een sappig verhaal, spitse commentaar enz.?
    Als er in de kleedkamer iets gebeurt, dan mag er in vele gevallen wel in de richting van Preben gekeken worden! Dus ik zou daar eens horen.

  1. Heb je tot slot nog een boodschap voor de Vigor-supporters of een afsluitende bedenking?
    Ik denk dat die boodschap hierboven al vermeld is. Het verleden is wat het is, en we hebben er allen baat bij om de negatieve ervaringen van de laatste jaren achter ons te laten en werk te maken van een mooi seizoen in het post-coronatijdperk!

Bedankt Mauro! Het enthousiasme dat je op en naast het veld uitstraalt doet ons nu al verlangen naar het nieuwe seizoen. Forza!

 

(VWatcher)

 

Matthijs Vergeylen: “VW Hamme zo ver mogelijk brengen en samen plezier beleven”

 
We weten het, voetbal is een bijzaak zolang mensen eenzaam sterven in donkere kamers door dat vervelende virus. Maar net in deze trieste tijden missen we misschien het spelletje het meest. Om de trouwe supporter toch een beetje op de hoogte te houden van het reilen en zeilen binnen de club, volgen in de komende weken een aantal losse interviews met spraakmakende Vigoristen. Beginnen doen we met kapitein Matthijs Vergeylen, voor wie we zomaar de passende ondertitel ‘clubliefde in tijden van corona’ zouden kunnen verzinnen. Hij heeft het over de situatie van de club, de onzekere afloop van het seizoen en heeft ook een boodschap voor de fanschare. Samen kijken we uit naar betere tijden, want zoals men in het Frans zegt: “tout est provisoire”, niet enkel de gezondheidscrisis maar ook de sportieve moeilijkheden van onze blauw-zwarte eeuweling.

  1. Dag Matthijs, bedankt om even tijd voor ons vrij te maken! Ook voor een sporter zijn het momenteel lastige tijden. Hoe kan je jezelf nog in vorm houden?

Met het coronavirus in het land was het even een heel hectische periode. Er werd redelijk lang gewacht met maatregelen te nemen. Toen ze toch genomen werden en er een verbod kwam om samen te trainen, hebben we allemaal een loopschema meegekregen van de trainersstaf. Dit loopschema proberen we zo goed mogelijk af te werken om toch scherp te blijven mocht de competitie terug hervat worden. In de 1e week was ik zelf ziek, maar nu ik genezen ben pik ik ook de draad weer op. Het is afwachten hoelang het zo door zou gaan en of we al dan niet nog een verder verloop krijgen van de competitie.

  1. Minstens tot 6 april wordt er niet getraind en vóór de maand mei is er al zeker geen enkele wedstrijd. Heb je intussen nog contact met je ploegmaats en trainers?

Zeker. Het is moeilijk om elkaar nu te zien met de maatregelen, maar via sociale media blijven we natuurlijk in contact met elkaar. We horen elkaar geregeld via WhatsApp.

  1. Als supporter is het koffiedik kijken hoe de rest van het seizoen zal verlopen: kunnen alle wedstrijden nog gespeeld worden? En dan zijn er ook nog de financiële en licentieperikelen bij sommige andere ploegen (Duffel, Vosselaar...), mogelijke faillissementen (Oostende, Lokeren...), rechtszaken die aan het eind van elk seizoen weer opduiken enz. Hebben jullie als spelers er meer zicht op wat er de komende maanden te gebeuren staat?

Wij hebben hier zelf ook weinig zicht op. Hopelijk krijgen we snel duidelijkheid over het verdere verloop van de competitie. Daarnaast valt er ook nog af te wachten wat er beslist wordt indien de competitie wordt stopgezet.

  1. Na het lastige seizoen vorig jaar had iedereen gehoopt op een rustige campagne, iedereen dacht ook dat er genoeg kwaliteit voor aanwezig was. Toch verloopt ook dit seizoen bijzonder woelig (trainerswissel, tegenvallende resultaten, stormweer, corona...). Heb je daar een verklaring voor?

Ik had ook gehoopt op een rustig seizoen, maar dat is inderdaad tegengevallen. We zijn het seizoen heel goed gestart, maar speelden telkens tegen een tegenstander van lager niveau. In het begin van de competitie konden we met onze strijdkracht gelijke tred houden met de tegenstand, maar daarna kenden we een terugval en vele tegenslagen. Na de tegenslagen hebben we onder leiding van onze nieuwe trainers toch terug onze rug kunnen rechten. Hij heeft op een korte tijd toch een duidelijke visie uitgewerkt in de ploeg en bracht rust met zijn ervaring. Het voetbal dat we op de mat brachten was ook duidelijk beter dan voordien. We hebben in de laatste maanden laten zien dat we wel degelijk in 2e amateur thuis horen. Hopelijk was het nog niet te laat.

  1. Ondanks de sportieve problemen haalde de club probleemloos zijn licentie en intussen worden ook de eerste binnenkomende transfers aangekondigd. Net als je vader ben je geen "clubhopper" en koos je voor een verlengd verblijf. Kan je vertellen waarom?

Ik voel me goed in Hamme en dan is er geen nood om te veranderen. Ik speel het liefst zo hoog mogelijk en heb ambitie, maar het moet ook leefbaar zijn. Hamme is perfect combineerbaar met mijn job. Daarnaast voelt het na 5 jaar op de club ook al als thuiskomen. Mijn familie en vriendin voelen zich ook thuis op de club en kennen hun weg al heel goed. Met Jacky en Liliane hebben we 2 fantastische mensen die heel veel voor ons doen. Ik hoop volgend seizoen verder te kunnen bouwen met de ploeg en staf op wat we in de 2e seizoenshelft op de mat brachten.

  1. Is er al overleg geweest over de uitbouw van de club naar de komende seizoenen toe?

Er is al overleg geweest. Achter de schermen wordt gewerkt om de ploeg voor volgend seizoen klaar te krijgen. We bekijken iedere optie om de kern zo sterk mogelijk te maken naar volgend seizoen toe.

  1. VW Hamme heeft een bijzonder jonge ploeg, aangevuld met een aantal ervaren spelers. Welke nieuwkomer/belofte heeft je dit seizoen het meest verrast in aangename zin?

Ik was door heel wat nieuwkomers verrast. De meeste jongens pikten het niveau op en speelden zich in de kijker. Toch vond ik onze nieuwe doelman Mauro er bovenuit steken. Het is niet makkelijk om in de voetsporen van Griffin De Vroe te treden, maar hij heeft dit met verve gedaan. We mogen hem als ploeg zeer dankbaar zijn, want hij heeft ons zeker meer dan 1 keer recht gehouden.

  1. RFC Knokke steekt qua infrastructuur, budget en spelerspotentieel ver boven alle andere amateurclubs uit, maar welke ploeg uit de reeks vond je nog indrukwekkend?

Knokke steekt er inderdaad met kop en schouders bovenuit. Het nieuwe stadion is zeer mooi en leuk om te spelen. Als er 1 minpuntje moet zijn dan is het de piste die rond het veld ligt. Het stadion zou nog beter zijn en sfeervoller als de supporters dicht bij het plein zitten. Naast Knokke denk ik dat Mandel en RC Gent zeker niet moeten onderdoen qua infrastructuur.

  1. Wie vond je de beste speler waartegen je dit seizoen al uitkwam?

Dan denk ik terug aan onze laatste bekermatch tegen Cappellen. Daar vond ik Seppe Kill zeer sterk. We wisten van in het verleden dat hij een zeer sterke speler is, maar die match stak hij er bij Cappellen zeker bovenuit.

  1. Even terzijde: door het coronavirus vallen ook het EK voetbal, de Olympische Spelen en nog vele andere evenementen in het water, het wordt dus een flauwe sportzomer. Maken de Duivels ook in 2021 nog kans op toernooiwinst?

Ik hoop dat de Rode Duivels het EK kunnen winnen, maar het wordt ook voor hen stilaan de laatste kans. Met sterkhouders zoals De Bruyne en Hazard hebben we zeer veel talent in onze nationale ploeg. Toch worden de meeste spelers een jaartje ouder. Sommigen hebben problemen in hun club en komen niet veel meer toe aan spelen. Anderen zijn heel makkelijk geblesseerd. Toch hoop ik dat ze gespaard blijven van pech en zich optimaal kunnen voorbereiden op het EK. Zodat we met heel België nog 1 keer achter onze ‘gouden generatie’ kunnen staan en hopelijk ook het EK kunnen winnen.

  1. Welke speler/medewerker zouden we zeker ook eens moeten interviewen voor een sappig verhaal, spitse commentaar enz.?

Ik denk dat iedere speler of lid van de staf wel een leuk verhaal zal hebben. Het zou een leuk item zijn voor volgend seizoen om iedereen kort te ondervragen, ik denk dat iedereen hier zeker voor open zou staan. Daarnaast kan je bij Bob (kine) en Geert (keeperstrainer) altijd wel terecht voor een boeiende anekdote.

  1. Heb je tot slot nog een boodschap voor de Vigor-supporters of een afsluitende bedenking?

Ik wil eerst en vooral alle supporters bedanken voor de onvoorwaardelijke steun die we hebben gekregen dit seizoen. Het was niet altijd even gemakkelijk, want net zoals bij ons komen de nederlagen ook bij hen aan. We hebben niet altijd het beste voetbal gebracht, maar hebben steeds geprobeerd om ons 100% te geven voor de club die we samen lief hebben.

Ik heb in de 5 jaar dat ik voor deze mooie club mag spelen al heel veel positieve momenten meegemaakt. Ik heb mooie momenten beleefd op sportief vlak zoals het kampioenschap, maar ook mooie momenten naast het veld. Waar supporters en spelers zich verenigen en 1 doel nastreven: VW Hamme zo ver mogelijk brengen en samen plezier beleven.

Ik hoop dat we in de toekomst terug positieve momenten kunnen beleven. Hamme is een echte familieclub waar iedereen zijn steentje bijdraagt, zowel op als naast het veld. Laat ons samen de stijgende lijn verder zetten want een club is niets zonder zijn supporters!

Bedankt Matthijs! Voetbal is niet enkel een spel van geld en punten, maar ook van hoop en trots. Samen zullen we er dan ook alles aan doen om onze mooie club vooruit te duwen. Forza!

P.S. In naam van de club wensen we iedereen oprecht te bedanken die zich in deze tijden inspant voor een betere, gezondere of mooiere wereld. Als lokale sportvereniging weten we als geen ander hoe belangrijk vrijwilligers zijn, hun belangeloze inzet kan niet genoeg gewaardeerd worden!


(VWatcher)

 

Voorbeschouwing KSCT Menen - VW Hamme

Tij kan alsnog keren

Vergelijkingen lopen wel altijd een beetje mank maar niets belet uit gelijkenissen lering te halen. Toegepast op voetbal, een sport die zich als geen andere tot gokken leent omdat, in tegenstelling tot andere disciplines waarin de beteren omzeggens altijd van de minderen winnen, gelukstreffers en owngoals voor de uitslag van een wedstrijd tussen evenwaardige tegenstanders vaak bepalend zijn. Lees er in dit verband de jongste nabeschouwingen van onze VWatcher nog maar eens op na.

Met het oog op de uitwedstrijd bij Toekomst Menen dus voor een keer een voorbeschouwing op grond van gelijkenissen en verschillen na 24 gespeelde wedstrijden. Menen telt twee gewonnen partijen en vijf punten meer. Wordt het treffen van zondag door de thuisploeg gewonnen, dan wordt de kloof op vijf wedstrijden van het einde van de competitie uitgediept tot acht eenheden en krijgt Menen zelf aansluiting bij het door velen nu misschien al iets voorbarig veilig geachte Temse. Halen daarentegen onze Vigor Wuitens hun slag thuis en wint Zwevezele de avond voordien van St. Niklaas, dan zal het van Westhoek dat Merelbeke partij gaat geven afhangen of het onderaan de rangschikking al meteen tot een hergroepering komt met vier.

Dat Menen en Hamme elkaar waard zijn blijkt niet alleen uit beider (negatief) doelpuntensaldo (-19 en -18) waarbij Hamme zowel het best scorende team is als de ploeg met de meest geïncasseerde doelpunten: 34 tegen 28 enerzijds, en 52 tegen 47 anderzijds. Uitslagen om even bij stil te staan zijn dat zowel Menen als Hamme met dezelfde afgetekende 3-0 score van Harelbeke hebben gewonnen en uit bij Dikkelvenne met even duidelijk verschil gingen winnen: Hamme met 1-3 en Menen met 0-2.

Al even opmerkelijk is dat Menen en Hamme thuis tot nog toe slechts tweemaal konden winnen: benevens zoals vermeld tegen Harelbeke; Menen tegen Petegem (3-2) en Hamme tegen Westhoek (4-1). Kwalijk voor onze Vigor Wuitens is dat sinds de hoopgevende zege tegen Harelbeke, de tweede thuisoverwinning en de vierde seizoenzege nu al twee maanden op zich laat wachten, terwijl Menen drie weken geleden moed kon putten uit de belangrijke tweede thuiszege tegen Petegem.

Wat menig VW-supporter zich van vorig seizoen herinnert, is dat ook toen zeer lang op een vierde overwinning moest gewacht worden, maar – belangrijk! – dat toen die uiteindelijk toch kon worden binnengehaald een belangrijke stap werd gezet richting behoud en op de slotdag de club een tweede opeenvolgende degradatie kon worden bespaard.

Kan met het huidig spelerspotentieel, dat voetbaltechnisch zeker niet voor dat van vorig seizoen moet onderdoen maar kennelijk nog maturiteit en een daaraan inherent zelfvertrouwen miste, het tij alsnog worden gekeerd? Onmogelijk is dat niet! Door te winnen bij Menen wordt de negatieve spiraal van teleurstellende resultaten in recente 6-puntenwedstrijden omgebogen en kan met herwonnen vertrouwen in de finale vijf laatste weken de strijd voor het behoud in 2e amateurs enthousiast worden aangevangen. Die strijd is de moeite waard want Oost-Vlaamse dalers uit 1e amateurs zullen er niet zijn, stijgers uit 3e amateurs met Zelzate op kop des te meer!

Inspirerende haiku:

Naar Toekomst Menen

Voor hoognodige punten

Hoop niet opgeven

En dan nog even dit: van een supporter van KSKV Zwevezele ontvingen we het volgende bericht: "Mirakel - Mirakel: Na de wedstrijd van KSKV - Hamme dacht onze Marcel een mirakel te hebben meegemaakt. Ondanks een tumultueus einde van de wedstrijd ging hij zoals gewoonlijk, als iedereen weg was, nog een inspectie doen van de kleedkamers en tot zijn grote verbazing lag de kleedkamer van Hamme er piekfijn bij. Eerst hadden zij die uitgeveegd en daarna ook nog eens met water gekuist, dat heeft Marcel in zijn lange loopbaan nog nooit meegemaakt. Ik dacht dat dit wel eens het vermelden waard was als je ziet hoe sommige ploegen een echte zwijnestal achterlaten. Een dikke pluim voor Hamme. 👏👏👏👍👍👍👍"
Bedankt Jackie! Hoe moeilijk het sportief ook loopt, er zijn essentiële clubwaarden die daar boven staan. Forza!

(WP)

Achteraf bekeken: VW Hamme - KFC Merelbeke

Een harde noot

De aanwezige toeschouwers kregen zondag alweer een wedstrijd te zien die het Vigor van dit seizoen typeert: te veel kansen missen, vermijdbare tegendoelpunten en uiteindelijk een ontgoochelende eindscore van 2-2 tegen Merelbeke.

Blauw-zwart speelde nochtans een puike eerste helft. Kapitein Vergeylen scoorde al snel de 1-0 en nog voor de koffie kreeg zijn team 3-4 goede kansen om de stand uit te diepen. Dat lukte niet en de bezoekers – die tot dan nauwelijks doelman Mauro hadden kunnen bedreigen – maakten gelijk na een overbodige strafschop. Opnieuw Vergeylen lukte dan toch de 2-1 kort voor het einde tegen de Merelbekenaars die toen al met een man minder speelden, maar net voor het laatste fluitsignaal scoorde Lievens de harde 2-2.

Dat maakt dat VW noch tegen Sint-Niklaas, noch tegen Merelbeke heeft kunnen winnen dit seizoen, toch de rechtstreekse rivalen voor degradatie. De kansen op behoud worden stilaan waterkansjes, als de club nog toekomst heeft in deze reeks dan moet er volgende week absoluut worden gepresteerd bij… Toekomst Menen.

Forza!

(VWatcher)

 

Voorbeschouwing VW Hamme - KFC Merelbeke

De laatste troeven

Drie winstpartijen in 23 duels en toch nog uitzicht hebben op het behoud, voetbal blijft een vreemd beestje. Het moet dan wel nú gebeuren, te beginnen komende zondag tegen Merelbeke.

Vraag maar aan de supporters van Cercle Brugge welke capriolen de bal kan maken: ook ‘de Vereniging’ werd week na week geloofd om haar puike voetbal maar punten leverde dat nauwelijks op. Tot de motor in extremis echt in gang schoot en groen-zwart uit het diepe dal begon te kruipen ten koste van de mannen op de Freethiel. Daar stopt de vergelijking ook, want aan de Sportpleinstraat is er geen rijke geldschieter uit de Côte d'Azur te bespeuren.

De tegenstander van komende zondag, KFC Merelbeke, heeft het zoals enigszins verwacht behoorlijk lastig dit seizoen, maar houdt zich met beperkte middelen toch prima staande in een stevige reeks. De fusieclub uit het Gentse heeft er een aantal nipte en vaak ook onverdiende verliesbeurten opzitten tegen de toppers, maar kon bijvoorbeeld ook met 3-1 winnen tegen Mandel United en haalde recent nog punten tegen degelijke ploegen als RC Gent en Gullegem. De heenwedstrijd werd een knotsgek duel met een spectaculaire eindscore van 4-4. Hopelijk worden de supporters ook komende zondag met minstens evenveel doelpunten verwend, als het even kan met de meer dan broodnodige drie punten voor onze jongens. Verdediger Lodders is geelgeschorst, Robbie Ringoet speelt tegen de club waarvoor hij komend seizoen zal uitkomen. Forza!

Noot:

Inspirerende haiku van supporter (WP):

Own goals vermijden

Open kansen benutten

Waarborgen Voor Winst

(VWatcher)

Achteraf bekeken: VK Westhoek - VW Hamme

Radeloos

Ook het recept van de wedstrijd bij VK Westhoek kende de voor de VW-supporter inmiddels vertrouwde ingrediënten: eigen kansen missen, te makkelijk doelpunten binnen krijgen en noch het vertrouwen, noch het geluk hebben om finaal met gerechtvaardigde punten terug te keren.

Het wedstrijdverloop leek wel erg goed op dat van een weekje eerder in Zwevezele: blauw-zwart kwam verdiend 0-1 voor via Djef Smet, na een knappe voorzet van Ponnet. De gelijkmaker kwam er veel te snel na opnieuw een owngoal en nog voor de rust werd het 2-1 via de bedrijvige Robaeys. Na de pauze probeerde VW het wel nog tegen een afwachtende thuisploeg, maar aan de stand kwam geen verandering meer. 15 op 15 voor de geenszins beter spelende Ieperlingen, terwijl VW blijft steken op een schamele 5 op 18 na Nieuwjaar.

Als je geen voorsprong kunt vasthouden, nooit eens op een diefje of met een gelukje kunt winnen, dan wordt het moeilijk. Naar de clichés over hetgeen mathematisch nog allemaal kan willen we niet grijpen, we hopen enkel op een overtuigende reactie van de groep tegen KFC Merelbeke. Forza!

(VWatcher)

 

Achteraf bekeken: KSKV Zwevezele - VW Hamme

En zo gaat dat dan …

Als je in de staart van het klassement vertoeft, krijg je zo’n wedstrijden als die in Zwevezele: één of zelfs drie punten hadden gekund, maar een goal in de laatste tellen besliste er anders over.

Onze jongens speelden na een moeilijke start goed mee tegen de ambitieuze West-Vlamingen, die wel meer balbezit hadden maar er weinig doelrijpe kansen uit puurden. Na de rust scoorde Ponnet de 0-1 op een verre vrije trap waarop de thuisdoelman Depaepe zich verkeek, maar de vreugde duurde nauwelijks een drietal minuten: bij een hoekschop viel de 1-1 na een ongelukkige owngoal. VW ging counterend op zoek naar meer, maar net wanneer iedereen vrede leek te nemen met het gelijkspel scoorde de man met rugnummer 97 Yagan de ultieme 2-1.

Opnieuw geen loon naar werken dus, en zo krijgen we de vrij unieke – en pijnlijke – situatie dat zowel Waasland-Beveren, Lokeren, Hamme als Bornem op de laatste plaats in hun reeks staan, terwijl ook andere ploegen in de streek als Sint-Niklaas en Melsele in acuut gevaar verkeren. De discussies over mogelijke fusies en andere mirakeloplossingen laaien dan weer op, maar het enige wat voor de voetballer telt is de komende wedstrijd. Die brengt ons aanstaande zondag naar Ieper, waar het plaatselijke KVK Westhoek na een knappe 12 op 12 de degradatiedans lijkt te ontspringen. Forza!

(VWatcher)