zo 02-02-20 | 15:00 |  VW Hamme vs KSV Oudenaarde

Balans na 15 speeldagen: "Kwaliteit genoeg om het tij te keren"

 
Vooraf twee vragen en evenveel antwoorden

Vraag 1: Is 9 op 45 verontrustend? Ja!

Vraag 2: Degradeert de VW Hamme aan het eind van het seizoen? Neen!

 

De parameters in het klassement halfweg de competitie zijn niet van aard om bestuur en supporters omtrent de afloop gerust te stellen. Wie echter in het licht van de rode lantaarn de rangschikking bekijkt van onder naar boven, stelt vast dat de kloof voor een sprong naar een geruststellende dertiende plaats niet eens zo veel voorstelt: één winstwedstrijd en de daaraan verbonden drie punten volstaan. Een andere opsteker? Als het op scorend vermogen aankomt, doen onze Vigor Wuitens het gewoon beter dan hun buren uit St. Niklaas en Temse.

Pijnpunt is ongetwijfeld de verdediging die, op Westhoek na, met 33 geïncasseerde doelpunten gerekend wordt bij de kwetsbaarste van de reeks. Het aantal geleden nederlagen (11 op 15 wedstrijden) wijst fataal in dezelfde richting. En om nog wat meer van de zure appel af te knagen is er de zwaar tegenvallende puntenoogst in eigen huis: amper 3 uit één overwinning op zeven gespeelde wedstrijden en een negatief doelpuntensaldo van 9 (7/16).

Is er een verklaring voor de relatief iets betere resultaten in uitwedstrijden? Eén overwinning (bij Dikkelvenne) en twee gelijke spelen (bij St. Niklaas en Merelbeke) leverden vijf punten op. Ook werd op verplaatsing vijf keer meer gescoord dan thuis. En wat al evenzeer opvalt, is dat in de thuiswedstrijden vaker met afgetekende cijfers werd verloren dan uit. Slechts bij Mandel – waar paradoxaal genoeg zeer goed werd meegespeeld – is de score het hoogst opgelopen, terwijl het in de andere vier verloren wedstrijden bij een nederlaag met oneven doelpunt is gebleven. Kennelijk ontbreekt het onze nieuwe, overwegend uit jonge spelers samengestelde ploeg toch nog aan zelfvertrouwen en wellicht is schrik om de thuissupporters teleur te stellen hier niet vreemd aan.

Met begrip voor het bestuur dat in moeilijke omstandigheden genoopt was de tering naar de nering te stellen en de technische staf die moet roeien met de voorhanden riemen, kon het niet anders dan dat de ambities voor een als een overgangsseizoen geziene competitie beperkt waren. Hiermee rekening houdend en daarbij gevoegd de pech en tegenslagen die inherent zijn aan het voetbalspel – niet altijd loon naar werken krijgen, blessures, letsels, onterechte rode kaarten en schorsingen – is het niet verwonderlijk dat de overlevingsstrijd zwaar is en wellicht nog een hele tijd zal blijven. Maar er is hoop, goede hoop! Alleen al een snelle analyse van de wekelijkse beschouwingen onder de noemer ‘Achteraf bekeken’ van de huidige VWatcher op deze clubwebsite, opent betrouwbare perspectieven op een sterke terugronde en een daaraan verbonden succesvolle operatie redding. Er is in de spelerskern genoeg talent, op de inzet van de sterkhouders mag gerekend worden, het enthousiasme in de overgave van youngsters die speelkansen krijgen is aanstekelijk, kortom er is aan teamspirit geen gebrek. Het kan dus niet anders dan goedkomen.

Met een uitwedstrijd bij RC Gent gaat zaterdagavond op het kunstgras van Oostakker de terugronde van start. Nadien volgen nog veertien wedstrijden, goed voor 42 punten. Acht thuiswedstrijden (Ronse, Harelbeke, Oudenaarde, St. Niklaas, Merelbeke, Dikkelvenne, Mandel en Knokke) tegen zes uitwedstrijden (Petegem, Westhoek, Zwevezele, Menen, Temse en Gullegem). Van de acht resterende thuiswedstrijden zullen er drie worden gespeeld in de vaak beslissende laatste vijf speeldagen van de competitie: Dikkelvenne, Mandel en … Knokke. Wij durven nu al duimen voor een galamatch met de kampioen op 26 april 2020, louter voor het spektakel en de sportieve eer!

Een gewezen VWatcher, Vigorist tot in de kist.